படத்தில் விக்ரம், ஐஸ்வர்யா நடிப்பு இருக்கிறது.. நீர்வீழ்ச்சிகளும், மலையிடுக்குகளும், பெருமரக்காடுகளும் கொண்ட நல்ல location -னும் இருக்கிறது. சந்தோஷ் சிவனின் ஒளிப்பதிவும் நன்றாகவே இருக்கிறது. படம் முழுக்க அள்ளித்தெளித்த மாதிரி நிறைய பாடல்கள் இருந்தும் இரு பாடல்கள் கேட்கும் ரகத்தில்தான் இருக்கின்றன. எதோ ஒரு காட்டுப்பகுதியில் ஆங்காங்கே தென்படும் குடில்கள், பாழடைந்த கட்டிடங்கள், ஆனந்த சயனம் கொள்ளும் ஸ்ரீரங்கனின் உடைந்த சிலை (தசாவதார பாதிப்பில்?) என செட் போட்டவரின் உழைப்பும் கூட சொல்லும்படித்தான் இருக்கிறது.. என்ன இருந்தும் என்ன பயன்..? "காதலிக்க நேரமில்லையில்" நாகேஷ் சொல்வதுபோல் "கதை" என்ற ஒன்று மட்டும்தான் இராவணனைப் பொறுத்தவரையில் இல்லை..!! ஆனால் யாரும் அதைக் கேட்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காக இராமாயணக் கதாபாத்திரங்கள் கொண்டு "நிகழ்வுகள்" (கவனிக்கவும், கதையல்ல) பின்னப் பட்டுள்ளன.
சில கேள்விகளை மணிரத்னத்திடம் கேட்டே ஆக வேண்டும்: முதலில், கணவனைத் தீவிரவாதிகளிடம் தொலைத்து விட்டு தேடும் மனைவி (ரோஜா), பிள்ளைகளை தீவிரவாதத்தால் உண்டான அமளியில் தொலைத்துவிட்டு தேடும் கணவன்-மனைவி (பம்பாய்), தன்னைப் பெற்ற தாயை கலவரம் கொழுந்து விட்டெரியும் ஈழத்துக்கே போய் தேடும் சிறுமி (கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்) போன்ற அதே "தேடுதல்" பாணியில் மனைவியைத் தீவிரவாதியிடம் ("தீவிரவாதி"-ன்னு விக்ரம் கதாபாத்திரத்தப் பத்தி போலிஸ் சொல்லுது, ஆனா, எல்லா காட்சிகளிலும் விக்ரம் ஏதோ எம்ஜியார் ரேஞ்சுக்கு நல்லவரா இருக்கார்..!) தொலைத்து விட்டு கணவனான போலிஸ் அதிகாரி தேடும் இந்த இராவணன். ஏன் மணி சார் ஏன்? இந்த தேடுதல் வளையத்திற்குள்ளிருந்து எப்போது மீண்டு வரப்போகிறீர்கள்? ("தேடாதே..தேடினால் தொலைந்து விடுவாய்" என்னும் சுஜாதா எப்போதோ எழுதிய வரிகள் நினைவுக்கு வருகின்றன..!)
இராவணன் நல்லவனா கெட்டவனா என்றும் படம் பார்க்கும் ஒவ்வொருவரும் "நாயகன்"-பாணியில் தனக்குத்தானே கேட்டுக் கொள்ள வைக்கும்படியான ambiguous characterization தேவைதானா..? அடர்ந்த காட்டுக்குள் தான் கடத்திவந்த பிணையக் கைதியுடன் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும் போது, அதெப்படி சார், திடீர் திடீரென்று சுமார் இருநூறு முன்னூறு ஆட்கள் (எல்லாம் இராவணனின் ஆதரவாளர்களாம்) கூட சேர்ந்து கொள்வதும், பாடல் முடிந்ததும் எஸ்கேப் ஆவதும் எப்படி? இது ஏல்லாவற்றையும விடக் கொடுமை, கிளைமாக்ஸ். பதினாலு நாட்கள் பிணையக் கைதியாய் இருந்துவிட்டு, விடுவிக்கப் பட்ட ஒருத்தி, தன் போலிஸ் கணவன் சொன்ன அபத்தமான குற்றச்சாட்டை verify செய்ய மீண்டும் காட்டுக்கே செல்வது வேண்டுமானால் திரைக்கதைக்கு உதவி இருக்கலாம். ஆனால், இந்த logic.. logic.. என்பார்களே.. அது இடிக்கவில்லையா..? ஓடும் இரயிலில் இருந்து செயின்-ஐ பிடித்திழுத்து இறங்கிச் செல்லும் மனைவியைப் பார்த்து, ஒரு அதிர்வும் காட்டாத கணவன் reaction -ஐ வைத்தே க்ளைமாக்ஸ்-ஐ சுலபமாகக் கணிக்க முடிகிறது.
காட்டுக்குள் நெல்லை மொழி பேசுகிறார்கள், ஆனால் அதற்கு சம்பந்தமில்லாத இராஜஸ்தான் ஸ்டைலில் கல்யாண ஆடம்பரங்கள் என படத்தில் out-of-place ஆக நிறைய குளறுபடிகள்..சுஜாதா இல்லாத குறையை நம்மால் சுலபமாகக் காண/ கேட்க முடிகிறது (உபாயம் : சுகாசினி). சமீபத்தில், யாரோ எழுதினார்கள் (சாருநிவேதிதா என நினைவு), மணிரத்னம் இப்போதெல்லாம் சர்வதேச பட விழாக்களுக்காகவும், வடஇந்தியாவுக்கும் தான் படமெடுக்கிறார் என்று. உண்மைதானோ எனத் தோன்றுகிறது, கலாச்சார முரண்கள் நிறையவே இருப்பதால். மணிரத்னம் இனிமேல் தமிழர்களுக்காகப் படம் எடுப்பதுதான்
அவருக்கும் நல்லது..!
அவருக்கும் நல்லது..!
மொத்தத்தில், அழகான ஒரு painting -ஐப் எதிர்பார்த்துப் பார்க்கப் போய், ஏதோ ஒரு collage -ஐப் பார்த்த மாதிரி இருக்கிறது..!!
===
1 comment:
Hello Pagz:
Good view on "Ravanan". You seem to be more idealist than Mani himself :-) Expecting "logic" in films - if poets and writers have their liberties, so can now a days film directors too.
I liked the way you picked up "quest" or "search" theme in his films. His remaining films too have that (thiruda thiruda , alai paayuthae etc).
regards
madhu
Post a Comment