இராவணன் - ஒரு திரைப் பார்வை..

இராவணன் மீது ஏற்பட்ட எதிர்பார்ப்பு (அதன் விளம்பரங்களாலும் அவ்வப்போது கவனமாக வெளியிடப்பட்ட scoop -களாலும்) எகிறிவிட்டிருந்ததால், எத்தனையோ பேர் படம் பற்றி எழுதியும் சொல்லியும் கேட்காமல் நேற்று போய் பார்த்து வந்தேன். கூட ஜியா வந்திருந்ததால் சற்றே ஆறுதல்.

படத்தில் விக்ரம், ஐஸ்வர்யா நடிப்பு இருக்கிறது.. நீர்வீழ்ச்சிகளும், மலையிடுக்குகளும், பெருமரக்காடுகளும் கொண்ட நல்ல location -னும் இருக்கிறது. சந்தோஷ் சிவனின் ஒளிப்பதிவும் நன்றாகவே இருக்கிறது. படம் முழுக்க அள்ளித்தெளித்த மாதிரி நிறைய பாடல்கள் இருந்தும் இரு பாடல்கள் கேட்கும் ரகத்தில்தான் இருக்கின்றன. எதோ ஒரு காட்டுப்பகுதியில் ஆங்காங்கே தென்படும் குடில்கள், பாழடைந்த கட்டிடங்கள், ஆனந்த சயனம் கொள்ளும் ஸ்ரீரங்கனின் உடைந்த சிலை (தசாவதார பாதிப்பில்?) என செட் போட்டவரின் உழைப்பும் கூட சொல்லும்படித்தான் இருக்கிறது.. என்ன இருந்தும் என்ன பயன்..? "காதலிக்க நேரமில்லையில்" நாகேஷ் சொல்வதுபோல் "கதை" என்ற ஒன்று மட்டும்தான் இராவணனைப் பொறுத்தவரையில் இல்லை..!! ஆனால் யாரும் அதைக் கேட்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காக இராமாயணக் கதாபாத்திரங்கள் கொண்டு "நிகழ்வுகள்" (கவனிக்கவும், கதையல்ல) பின்னப் பட்டுள்ளன.

சில கேள்விகளை மணிரத்னத்திடம் கேட்டே ஆக வேண்டும்: முதலில், கணவனைத் தீவிரவாதிகளிடம் தொலைத்து விட்டு தேடும் மனைவி (ரோஜா), பிள்ளைகளை தீவிரவாதத்தால் உண்டான அமளியில் தொலைத்துவிட்டு தேடும் கணவன்-மனைவி (பம்பாய்), தன்னைப் பெற்ற தாயை கலவரம் கொழுந்து விட்டெரியும் ஈழத்துக்கே போய் தேடும் சிறுமி (கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்) போன்ற அதே "தேடுதல்" பாணியில் மனைவியைத் தீவிரவாதியிடம் ("தீவிரவாதி"-ன்னு விக்ரம் கதாபாத்திரத்தப் பத்தி போலிஸ் சொல்லுது, ஆனா, எல்லா காட்சிகளிலும் விக்ரம் ஏதோ எம்ஜியார் ரேஞ்சுக்கு நல்லவரா இருக்கார்..!) தொலைத்து விட்டு கணவனான போலிஸ் அதிகாரி தேடும் இந்த இராவணன். ஏன் மணி சார் ஏன்? இந்த தேடுதல் வளையத்திற்குள்ளிருந்து எப்போது மீண்டு வரப்போகிறீர்கள்? ("தேடாதே..தேடினால் தொலைந்து விடுவாய்" என்னும் சுஜாதா எப்போதோ எழுதிய வரிகள் நினைவுக்கு வருகின்றன..!)

இராவணன் நல்லவனா கெட்டவனா என்றும் படம் பார்க்கும் ஒவ்வொருவரும் "நாயகன்"-பாணியில் தனக்குத்தானே கேட்டுக் கொள்ள வைக்கும்படியான ambiguous characterization தேவைதானா..? அடர்ந்த காட்டுக்குள் தான் கடத்திவந்த பிணையக் கைதியுடன் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும் போது, அதெப்படி சார், திடீர் திடீரென்று சுமார் இருநூறு முன்னூறு ஆட்கள் (எல்லாம் இராவணனின் ஆதரவாளர்களாம்) கூட சேர்ந்து கொள்வதும், பாடல் முடிந்ததும் எஸ்கேப் ஆவதும் எப்படி? இது ஏல்லாவற்றையும விடக் கொடுமை, கிளைமாக்ஸ். பதினாலு நாட்கள் பிணையக் கைதியாய் இருந்துவிட்டு, விடுவிக்கப் பட்ட ஒருத்தி, தன் போலிஸ் கணவன் சொன்ன அபத்தமான குற்றச்சாட்டை verify செய்ய மீண்டும் காட்டுக்கே செல்வது வேண்டுமானால் திரைக்கதைக்கு உதவி இருக்கலாம். ஆனால், இந்த logic.. logic.. என்பார்களே.. அது இடிக்கவில்லையா..? ஓடும் இரயிலில் இருந்து செயின்-ஐ பிடித்திழுத்து இறங்கிச் செல்லும் மனைவியைப் பார்த்து, ஒரு அதிர்வும் காட்டாத கணவன் reaction -ஐ வைத்தே க்ளைமாக்ஸ்-ஐ சுலபமாகக் கணிக்க முடிகிறது.

காட்டுக்குள் நெல்லை மொழி பேசுகிறார்கள், ஆனால் அதற்கு சம்பந்தமில்லாத இராஜஸ்தான் ஸ்டைலில் கல்யாண ஆடம்பரங்கள் என படத்தில் out-of-place ஆக நிறைய குளறுபடிகள்..சுஜாதா இல்லாத குறையை நம்மால் சுலபமாகக் காண/ கேட்க முடிகிறது (உபாயம் : சுகாசினி). சமீபத்தில், யாரோ எழுதினார்கள் (சாருநிவேதிதா என நினைவு), மணிரத்னம் இப்போதெல்லாம் சர்வதேச பட விழாக்களுக்காகவும், வடஇந்தியாவுக்கும் தான் படமெடுக்கிறார் என்று. உண்மைதானோ எனத் தோன்றுகிறது, கலாச்சார முரண்கள் நிறையவே இருப்பதால். மணிரத்னம் இனிமேல் தமிழர்களுக்காகப் படம் எடுப்பதுதான்
அவருக்கும் நல்லது..!

மொத்தத்தில், அழகான ஒரு painting -ஐப் எதிர்பார்த்துப் பார்க்கப் போய், ஏதோ ஒரு collage -ஐப் பார்த்த மாதிரி இருக்கிறது..!!

===

அன்னையர் தினம் 2010

இந்த வலைப் பூவை அன்னையர் தினத்தன்றுதான் ஆரம்பித்தேன் என்பதாலோ என்னவோ, வருடம் ஒருமுறை வரும் அன்னையர் தினத்துக்கு என் பதிவு தொடர்ந்து வருகிறது. இதோ இந்த வருடத்துக்கான பதிவு.

எனக்கு புதுக்கவிதையில் இருக்கும் அதே ஆர்வம் மரபுக் கவிதையிலும் உண்டு என்பதால், அவ்வப்போது எழுதுவது உண்டு. குறிப்பாக குறளிசை வெண்பா எழுதுவது மிகவும் பிடிக்கும். ஓரிரு முறை நேரிசை வெண்பாக்கள் எழுதியிருக்கிறேன். வெண்பா எழுதுவதற்கு, தமிழ் இலக்கணத்தில் பற்பல கட்டுக்கோப்புகள் உண்டு. அதாவது, நான்கு அடிகள் மட்டும் கொண்டிருக்கவேண்டும்; ஒவ்வொரு அடியிலும் நான்கு சீர்கள் (மட்டும்) கண்டிப்பாக இருத்தல் அவசியம். நான்காம் அடியில் மட்டும் மூன்று சீர்கள் மட்டுமே இருத்தல் வேண்டும்; அதுவும் மூன்றாவது சீர் ஒரு குறிப்பிட்ட அமைப்பில்தான் (நாள், மலர், காசு, பிறப்பு, குற்றம் என்பது போன்ற சீரமைப்பில்) பாடல் முடிதல் வேண்டும். "ஸ்..அப்பா இப்பவே கண்ணைக் கட்டுதே.."-ன்னு அதற்குள் நினைத்துக்கொள்ளாதீர்கள். இன்னும் சில "அவசியங்கள்" வெண்பா இலக்கணத்தில் உண்டு. அதாவது, ஒவ்வொரு சீரும் அடுத்த சீருடன் ஒரு குறிப்பிட்ட விதத்தில் தான் சேரும். அதாவது, நாமெல்லாம் உயர்நிலைப் பள்ளியில் படித்த "நேர் நேர் தேமா.." போன்ற விதிகள் வருவது இங்குதான். அத்தோடு எதுகை மோனை குறித்த கட்டாயங்களும் உண்டு. சரி.. மேலும் வெண்பா எழுதும் சிரமங்களை மட்டுமே பேசிக்கொண்டிருக்காமல், விஷயத்துக்கு வருகிறேன் : இந்த வருட அன்னையர் தினத்துக்கு அடியேன் எழுதியிருப்பது ஒரு வெண்பாதான். மேலே உள்ள படத்தை "க்ளிக்" செய்து படிக்கவும். எனது குடும்ப மற்றும் நட்பு வட்டாரத்தில் எனக்குத் தெரிந்த அன்னையர்களுக்கு இந்த கவிதை கொடுத்து வாழ்த்தினேன். வருடா வருடம் அன்னையர் தினத்துக்கு நான் இப்படி ஏதாவது ஒன்று செய்வதன் மூலம், இல்லாத என் அம்மாவுக்கே வாழ்த்து தெரிவிக்கும் திருப்தி கிடைக்கிறது. வாழ்த்துகள்..!!

அவதார் - பிரமிப்பும் ஆச்சரியமும்

எனது கிண்டி கல்லூரித் தோழர்களிடம் அவ்வப்போது நான் பார்க்கும் படங்களைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்வதுண்டு. சிலர் முழுக் கதையையும் விமர்சனம் என்ற பெயரில் சொல்லிவிடுவது எனக்கு உடன்பாடில்லாதது. எனவே, குறைந்த பட்ச விஷயங்களை மட்டும் கொண்டு ஒரு சிறு விமர்சனம் செய்வது என் வழக்கம். இங்கே "அவதார்" ஆங்கிலப் படம் குறித்த கடிதம்..
===
Friends,

ஜேம்ஸ் கேமரூனின் "அவதார்" வெளியாகி ஏறத்தாழ இரண்டு மாதம் ஆகியும் நேரமின்மையாலும், நான் விரும்பிய IMAX தியேட்டரில் நான் முயன்றபோது டிக்கெட் கிடைக்காததாலும் படம் பார்க்காமல் தள்ளிப் போய்க்கொண்டே இருந்தது. நேற்று ஒருவழியாய் எல்லாம் கைகூடி வர "அவதார்" பார்த்து விட்டேன். அதாவது "பாண்டோரா" என்னும் அந்த அதிசய உலகத்துக்குள் (சரியாகச் சொன்னால் ஒரு துணை கிரகம்) சென்று வந்து விட்டேன். இன்னமும் அந்த பிரமிப்பு குறையவில்லை. (பார்த்தவுடன் எனக்கு ஏற்பட்ட ஆச்சரியத்தை பிறகு சொல்கிறேன்)

"அவதார்" ஒரு படம் என்பதைவிட அது ஒரு அனுபவம் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். 12 வருட உழைப்பு ஒவ்வொரு Frame-மிலும் தெரிகிறது, பெரும்பாலும் இதுபோன்ற மெகா பட்ஜெட் படங்களுக்கு மகா குழப்பமான கதையமைப்பு இருக்கவேண்டும் என்பது ஒரு ஹாலிவுட் சம்பிரதாயம். இந்த படத்தில் அப்படியில்லை, எளிய கதைதான். குழப்பங்கள் இல்லை. ஆனால் நிறைய "உள்ளுரைகள்" (!) (அதாவது sub-texts) இருக்கின்றன. இயற்கையை பாரபட்சமின்றி சூறையாடும் மனிதரின் வேட்கையையும் அதே மனிதரில் சிலரிடம் மனிதம் இன்னமும் மிச்சமிருப்பதையும் வேற்றுக் கிரக சூழலில் அட்டகாசமாகச் சொல்லியிருக்கிறார் கேமரூன் (என்னைப் பொறுத்த வரை).

பாண்டோராவின் biologically networked ecosystem-மும் தொட்டால் ஒளிரும் பூக்கள், உயிரினங்கள், புல்தரைகள் என விதவிதமாக visual விளையாட்டுகளும் இயக்குனரின் கற்பனை வளத்தைப் பறைசாற்றுகின்றன. காட்சியமைப்பின் அழகிலும் பிரம்மாண்டத்திலும் லயித்து விட்டதால் நிறைய உரையாடல்களை முழுமையாக அனுபவிக்க முடியவில்லை. குறைந்தது இரண்டு மூன்று முறையாவது பார்க்கவேண்டும் (தொழில் தந்திரம்?). கண்டிப்பாக IMAX-3D யில் பாருங்கள். பாண்டோரா சென்று வாருங்கள்..!

எனது ஆச்சரியம் : சுபாகர் உள்பட யாரும் இந்த படத்தைப் பற்றி இதுவரை எழுதவில்லை என்பதுதான். ஒருவேளை யாரும் பார்க்கவில்லையோ?

நட்புடன்,
-பகலவன்
===

அன்னையர் தினம் 2009

அதற்குள் ஒரு வருடம் ஓடி விட்டது..!!

சென்ற வருடம் இந்த அன்னையர் தினத்தன்றுதான் (மே 10) இந்த வலைப்பூவை ஆரம்பித்தேன். அதற்குள் ஒரு வருடம் உருண்டோடிவிட்டது..!! இவ்வருடம் அன்னையர் தினத்துக்கு என் மனைவிக்கும் மற்றும் நாங்கள் நட்பு பாராட்டும் மற்ற அன்னையருக்கும் ஒரு வாழ்த்தெழுதி அளித்தேன். அந்த வாழ்த்தின் நகல்தான் மேலே இருப்பது.! படத்தின் மேலே சொடுக்கினால் பெரிதுபடுத்திப் பார்க்கலாம். நான் ரொம்ப செண்டிமென்டலா எழுதி இருக்குறதா நீங்க நெனச்சா, இதோ உங்களுக்காக சற்று லைட்டான version:

அன்னையர் தினமோ மே பத்து..
அன்னையை மறந்தால் ஆபத்து..!! :-))

வாழ்த்துகளுடன்,
-பகலவன்

நைனா குறள்..!

நைனா வகுப்புக்கு வந்தவுடன், தனது கைக்கடிகாரத்தைக் கழற்றி மேசையில் வைத்துவிட்டு, பாடத்தை ஆரம்பிப்பார். பொதுவாக, "இன்னைக்கு எந்த அத்தியாயம்" என்று கேட்டுவிட்டு, அந்த வரலாற்று குறிப்புகளை மிகவும் எளிதாகவும் கதைபோலவும் ருசிகரமாகச் சொல்வார். வருடங்கள் மற்றும் சம்பவங்களில் கோர்வை இருக்கும், அவர் பாடம் நடத்தும்போது. சரியாக 45 நிமிடங்களுக்குள் அனேகமாக அந்த அத்தியாயம் முடிக்கப்பட்டு விடும். நேரத்தைக் கச்சிதமாய் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் ஒரு சிறந்த ஆசிரியர் ஆவார் நைனா.

இப்படி நைனா பற்றி நினைவுகள் அதிகம். எல்லோராலும் "RR" என்று அழைக்கப்பட்ட அந்த நல்லாசிரியரின் மாணவனாய் அவருக்காக நான் எழுதிய குறட்பா இதோ:

"ஆராரோ ஆசான்கள் கற்பித்தா லுமெங்கள்
ஆரார்போல் யாரினி சொல்"

---

நைனா நினைவு 5 : செயற்கை மழை

1970-களில் மழையின்றி வரண்டுபோக இருந்த தமிழகத்தைக் காக்க அப்போதைய முதல்வர் கலைஞர், "செயற்கை மழை"த் திட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார். வெளிநாட்டுத் தொழில் நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி செயல்பட்ட திட்டம் அது. அப்போதெல்லாம் செயற்கை மழை குறித்த தகவல்கள் தினசரிகளிலும் வானொலியிலும் அடிக்கடி வந்து போகும். ஒருமுறை, நைனா வகுப்புக்கு வந்தவுடன், என்ன நினைத்தாரோ தெரியாது, "யாருக்காவது செயற்கை மழை எப்படி பொழிகிறது.. அதைப் பெய்விக்க என்ன வேதியல் பொருள் (Chemical) உபயோகிக்கிறார்கள் என்று தெரியுமா" என்று ஒரு பொது அறிவுக்கேள்வி வினவினார். அரசினர் உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் எனக்குத் தெரிந்து பாடம் நடத்துவதே பெரிய விஷயம். அதிலும் பெரிது பொது அறிவுக்காக நேரம் ஒதுக்கி மாணவர்களை ஊக்குவிப்பது.

நைனா கேட்டவுடன், நான் (Current Affairs-களில் Upto date ஆக இருந்ததால்), உடனே கையை உயர்த்தினேன். வேறு யாருக்கும் அது பற்றி தெரிந்திருக்கவில்லை. நைனா பதிலைக் கேட்டார், நான், "சில்வர் ஐயோடைட் (Silver Iodide)"-டை விமானத்திலிருந்து மேகங்கள் மேல் தூவினால் செயற்கையாய் மழை வரும் என்று சொன்னதும் அவருக்கு என் பதிலில் மிகுந்த சந்தோஷமும் மற்ற மாணவர்களுக்கு அது தெரியவில்லையே என்னும் கோபமும் இருந்தது. "வேற ஒரு கம்மினாட்டிக்கும் இதப் பத்தி தெரியலையா..?" என்று தனக்கே உரித்தான பாணியில் மாணவர்களை வசைபாட, நானோ, அந்த "சில்வர் ஐயோடைட்" தூவப்பட்ட மேகங்கள் போலவே ஜில்லென்று மிதந்தேன், பெருமிதத்தில்..!

ஒரு tail piece : செயற்கை மழை பெய்விக்க முதலில் விமானங்கள் மூலம் மேகங்களைத் துரத்தி, விரட்டித் திரட்டுவார்கள் என்று வானொலியில் கேட்டதாகவும், அந்த பாதிப்பில்தான் எழுத்தாளர் சுஜாதா "மேகத்தைத் துரத்தியவன்" என்று தான் அப்போது எழுதிய ஒரு நாவலுக்குத் தலைப்பிட்டதாகவும் என் நினைவு. தவறான செய்தியாயிருந்தால் மன்னிக்கவும்.!

கண்ணதாசனின் காதல் தோல்விப் பாடல்கள் - ஒரு சிறு ஆய்வு

இந்த கட்டுரையை நான் 1998 -ல் தமிழ்த் திரைப்பாடல்களை அலசும் ஒரு இணையத் தளத்துக்காக எழுதினேன். இங்கு மறு பதிவு செய்கின்றேன் :

கவிஞர் கண்ணதாசனின் காதல் தோல்விப் பாடல்களை ஒரு நாள் அசைபோட்டுக்கொண்டிடுந்தேன். எனக்குள் ஒரு கேள்வி உதித்தது: "காதலுக்குத் தான் கண்ணில்லை என்பார்கள், ஆனால், காதல் தோல்விக்கு?" எனது கேள்விக்கான காரணம் இச்சிறு கட்டுரையில் புலப்படும்.

கண்ணதாசனின் காதல் தோல்விப்பாடல்கள் தமிழ்த்திரைப் பாடல்களில் நிறைய இருந்தாலும், நான் அதிகமாய் நேசிக்கும் (கீழ்க்காணும்) இப்பாடலில், "இந்த பாழாய்ப் போன கண்ணால்தானே காதல் வந்தது" என்று அவைகளைக் கடிந்து கொள்கிறார் கவிஞர். கண்களைக் கடிந்துகொள்வதோடு மட்டுமல்லாமல், கடவுளையும் கடிந்து கொள்கிறார்:

கண்ணைப் படைத்து பெண்ணைப் படைத்த
இறைவன் கொடியவனே...
("எங்கே நிம்மதி.." பாடல், புதியபறவை படத்தில்)

என்று இறைவனையே பழிக்கும் கவிஞர், ஒருபடி மேலே போய், கண்களால் காதல் வித்திட்ட கடவுளுக்கு எந்த IPC -பிரிவில் தண்டனை கொடுப்பது என்று கேட்பதைப் பாருங்கள்:

கண்களின் தண்டனை காட்சி வழி..
காட்சியின் தண்டனை காதல் வழி..
காதலின் தண்டனை கடவுள் வழி..
கடவுளைத் தண்டிக்க என்ன வழி..

("இரண்டு மனம் வேண்டும்..", வசந்த மாளிகை படத்தில்)

கடவுளுக்கு என்ன தண்டனை வாங்கித் தருவது என்று யோசித்த கவிஞர், இந்தப் பாடலில், அவரே கடவுளுக்குத் தண்டனை தருகிறார்..! கடவுளுக்கே தண்டனையா என்றா கேட்கிறீர்கள்? காதல் தோல்வியால் கொழுந்து விட்டெரியும் இதயம் எல்லைகளைக் கடந்து புலம்புகின்றது:

எத்தனைப் பெண் படைத்தான்..
எல்லோர்க்கும் கண் படைத்தான்..
அத்தனை கண்களிலும்
ஆசையென்னும் விஷம் கொடுத்தான்..
:
:
அவனை அழைத்து வந்து
ஆசையில் மிதக்கவிட்டு
ஆடடா ஆடு என்று ஆடவைத்துப் பார்த்திருப்பேன்..
வருவான்..துடித்திடுவான்..பட்டதே போதுமென்பான்..

பாவி அவன் பெண்களையே
படைக்காமல் நிறுத்தி வைப்பான்..

("கடவுள் மனிதனாகப் பிறக்கவேண்டும்..", வான்ம்பாடி படத்தில்)

இப்படியெல்லாம் கண்களை, காதலுக்கும் காதல் தோல்விக்கும் காரணம் காட்டிய கவிஞர், தன் நிலையிலிருந்து சற்றே இறங்கிவந்து, கண்களிடமே (ஒரு குழந்தையைப் போல்) கெஞ்சுவதைப் பாருங்கள். இந்தக் கெஞ்சல்கூட அடுத்து வரும் காதல் தோல்விகளைத் தவிர்க்க வேண்டியே என்று தெரிகிறது..

கண்களே..கண்களே..
காதல் செய்வதை விட்டு விடுங்கள்..
பெண்களே.. பெண்களே..
வாலிபரைக் கொஞ்சம் வாழவிடுங்கள்..

("வாழ்க்கைப் படகு" படத்தில்)

கடிந்து கொள்ளப் படுவது கண்களாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது கடவுளாகவே இருந்தாலும் சரி, கடிந்து கொள்பவர் கண்ணதாசனாய் இருக்கும் பட்சத்தில், நமக்கு காவியங்களே அல்லவா கிடைத்து விடுகின்றன..! ஆம், இப்பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு காவியம் தான்..!!