2002 - ல் அப்பா US வந்து எங்களுடன் இருந்த காலங்கள், வெறும் எட்டு அல்லது ஒன்பது மாதங்கள் தான் ஆனாலும் அவை மகத்தானவை.. அப்பாவுடன் வெளியில் சென்று ஷாப்பிங் செய்து வருவதாகட்டும், பல இடங்கள் சுற்றிக் காட்டுவதாகட்டும் அவருடன் பழைய விஷயங்கள் பற்றி சிலாகித்தாகட்டும் அவருக்குப் பிடித்தமான தியாகராஜ பாகவதர் மற்றும் பி.யூ.சின்னப்பா ஆகியோரின் பாடல்களை அவருடன் அமர்ந்து கேட்டதாகட்டும் வெள்ளிக் கிழமை மாலைகளில் அவருடன் அமர்ந்து Red-wine அருந்தியதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டதாகட்டும் இது போன்ற சின்னச் சின்ன சந்தோஷ தருணங்கள் என் நினைவடுக்குகளில் அழுத்தமாகப் பதிந்திருக்கின்றன.
அப்போது எங்கள் வீட்டின் முன்புறத்து புதர்ச் செடிகளினூடே ஒரு சிட்டுக்குருவி கூடு கட்டியிருந்தது.. அது அவ்வப்போது வருவதும் போவதுமாக கீ..கீ..கீ என்னும் இனிமையான இரைச்சலுடன் (!) பார்க்கவே பரபரப்பாகத் தோன்றும்.. நான் அலுவலகம் சென்ற பிறகு என் அப்பாவுக்கு அந்த குருவிக்கூட்டைக் கண்காணிப்பதி
2003 - இல் இந்தியா சென்ற அப்பா 2004 -மே மாதத்தில் காலமானார்.. அந்த வருடம் ஜூலையில் என் மகள் மஞ்சரியின் பிறந்த நாளை விமரிசையாக இல்லாமல் வீட்டிலேயே கொண்டாடிக்கொண்டு இருக்கும்போது வினோதமாக எங்கிருந்தோ ஒரு சிட்டுக் குருவி வீட்டுக்குள் வந்துவிட்டது. அது வெளியேற வழி தெரியாமல் அங்குமிங்குமாக அலை பாய்ந்து கொண்டிருந்தது. வீட்டுக்கு வந்திருந்த மற்ற குழந்தைகள் அந்தக் குருவி பின்னே ஓடுவதும் அது பயந்து விட்டத்தில் வேறு ஒரு இடத்துக்கு தாவிப் பறப்பதுமாக சிறார்களுக்கு விளையாட்டு காட்டிக் கொண்டு இருந்தது. அப்போது நான் மஞ்சரியிடம் குருவியைக் காட்டி, "தாத்தா தான் உன் பிறந்த நாளுக்கு நீ அழைக்காமலே வந்திருக்காரும்மா " என்று விளையாட்டாகச் சொல்லவும் அவள் பூரித்துப் போனாள். (அப்பா எங்களுடன் இருந்தவரை வீட்டைச் சுற்றி வரும் பறவைகள் குறிப்பாக சிட்டுக் குருவி இவற்றை கண்காணிப்பதிலேயே கவனமாய் இருந்தததால் எனக்கு அப்படித் தோன்றி இருக்கலாம்) ஒரு வழியாக அந்த சிட்டுக் குருவி தன் வழி கண்டு பிடித்து பதினைந்து நிமிடங்களுக்குப் பிறகு வெளியே பறந்து சென்றது.
2005 - இல் என் அப்பாவின் முதலாண்டு நினைவுக்கு நான் எழுதிய சமர்ப்பணக் கவிதைக்கு என்ன தலைப்பு வைப்பது என்று குழம்பியிருந்தபோது கவித்துவமாக (அதே நேரம் அம்மா அப்பா இருவரையுமே இழந்து நிற்கும்) எங்கள் குடும்பத்தின் குறியீடாக "கலைந்த கூடும் கலையாத நினைவுகளும்" என்று தலைப்பிட்டேன்.
பின்னொரு நாள் ஏதோ நினைவிலிருந்த எனக்கு அப்பாவின் கவிதாஞ்சலிக்கு குருவி சார்ந்த இந்த தலைப்பு யதார்த்தமாய் அமைந்தது ஆச்சர்யமாய் இருந்தது... அதை விட பெரிய ஆச்சர்யத்தின் உச்ச கட்டம் 2014 -ல் நடக்கும் என்று அப்போது நான் ஊகித்திருக்கவில்லை...
2014 - மார்ச்சு மாதத்தில் ஒரு நாள் அசாதாரணமாக வீட்டிலிருந்து பணியாற்ற வேண்டிய (Working From Home) கட்டாயம். காலை சுமார் பத்தரை அளவில் வீட்டின் பின் புறம் யாரோ தட்டுவது போலவும் அதேநேரம் வினோதமாகவும் "டொக் .. டொக் .." என்ற ஒலி கேட்டது. சென்று பார்த்தால் Patio Door -ருக்கு அருகே அமைந்துள்ள நிழற்கூரையின் கழிகளுக்கிடையே ஒரு சிட்டுக் குருவி கூடு கட்ட இடம் தேடி அலைந்து கொண்டிருந்தது.. அந்த களேபரத்தில் அது கண்ணாடிக் கதவுகள் என்று தெரியாமல் பறக்கையில் அது முட்டும் ஒலிதான் நான் கேட்ட வினோத "டொக் டொக்.. " என்று தெளிவானது.. அந்த போராட்டம் சில மணி நேரங்கள் தொடர்ந்தது.. தோதுவான மறைவிடம் கிடைக்காததால் குருவி தன திட்டத்தைக் கை விட்டிருக்க வேண்டும்.. வேறிடம் தேடி பறந்து சென்று விட்டது.. அன்று மாலை என் தம்பியிடம் தொலைபேசிக்கொண்டிருந்த போது.. "அடுத்த வாரம் மார்ச் 20 அப்பா பிறந்த நாள் வருது இல்ல .. அதத்தான் அப்பா ஞாபகப் படுத்துறார்"- என்று வேடிக்கையாக அந்த குருவி கூடு கட்டும் முயற்சியையும் அந்த வினோத டொக்..டொக் - ஐயும் பற்றிச் சொன்னேன்..
அன்று மார்ச் 20 - ஆம் தேதி.. பொதுவாக நான் ஆறு மணிக்குக் கண்விழித்து விட்டாலும் சரியாக 6:15AM மணிக்கு எனது ரேடியோ க்ளாக் அலாரம் இசைத்து எழுப்பும். அது உள்ளூர் FM ஸ்டேஷன் ஒன்றை ஒலிபரப்ப (பாட்டுகள் மற்றும் நாட்டு நடப்பு செய்திகள்) அதை அரைத் தூக்கத்தில் கேட்டவாறு சிறிது நேரம் படுத்துக் கொண்டிடுருப்பது என் வழக்கம். அன்று கண்விழித்ததும் அப்பா பிறந்த நாள் நினைவுக்கு வர, அதை சென்ற வாரமே நினைவு படுத்திய குருவியும் அந்த வினோத டொக் டொக் கும் உடன் நினைவுக்கு வந்தது.. அரைத் தூக்கத்திலேயே சிரித்துக் கொண்டேன்.. ஓரிரு நிமிடங்களில், FM ஸ்டேஷனில் செய்தி வாசிப்பாளர் தன் இனிய குரலில், "இன்று மார்ச் 20 - உலக சிட்டுக் குருவிகள் தினம்" (World Sparrow Day) என்று அறிவிக்க.. உடல் சிலிர்த்து சடாரென படுக்கையிலிருந்து எழுந்தேன்.. காரணமின்றி விழிகளில் நீர் திரள, வாழ்க்கையில் முதன் முதலாக (அரைத்) தூக்கதிலேயே மயிர்க் கூச்செரிந்தது (Goose bumps) அன்றுதான்..
சிறு வயது முதல் எங்களைப் பகுத்தறிவாளர்களாக வளர்த்தவரே எம் அப்பாதான்.. அதனால் மூடப் பழக்க வழக்கங்களில் (குறிப்பாக மறு ஜென்மத்தில் எல்லாம்) இன்றுவரை நம்பிக்கை இல்லாத எனக்கு இது ஒரு ஆச்சரியமாகப் பட்டது.. இதை ஒரு வினோத சக நிகழ்வு (Strange coincidence) என்பதா அல்லது அமானுஷ்ய ஒற்றுமை என்பதா எனச் சொல்லத் தெரியவில்லை.. இப்போதும் விட்டைச் சுற்றி பறக்கும் சிட்டுக் குருவிகள் காணும்போதெல்லாம் எனக்கு அப்பா நினைவலைகள் வந்து செல்கின்றன - அவர் இறந்து 10 ஆண்டுகள் கழித்த பின்னும்.
பிறந்த நாள் வணக்கங்கள், அப்பா..!!
8 comments:
***காரணமின்றி விழிகளில் நீர் திரள, வாழ்க்கையில் முதன் முதலாக (அரைத்) தூக்கதிலேயே மயிர்க் கூச்செரிந்தது (Goose bumps) அன்றுதான்.. ****
>>>வாசித்த எனக்கே மெய்சிலிர்த்தது...
உனக்கு மெய் சிலிர்த்ததில் வியப்பேதுமில்லை தோழனே
*** அதனால் மூடப் பழக்க வழக்கங்களில் (குறிப்பாக மறு ஜென்மத்தில் எல்லாம்) இன்றுவரை நம்பிக்கை இல்லாத எனக்கு இது ஒரு ஆச்சரியமாகப் பட்டது..****
You should read Dr Brian Weiss book "Many Master Many Lives" and the "Message from the Masters"
Beautiful recollections!
Nackeeran
Thanks Infinite (!) for the reference. Will read it sometime.
Thanks Nackeeran.
Awesome Pagalavan! I have heard this from you but reading made it even better. With respect to the senile reference, I totally disagree. Nackeeran also watches the nest in our house and every day will talk to me about it :-)
நண்பரே, இதை நீங்கள் பலமுறை கூறியிருந்தாலும், எழுத்த்து வடிவத்தில் காணும்போது, பரிமாணங்களும் முரண்பாடுகளும் ஒன்றை ஒன்று சார்ந்தவை என்றே தோன்றுகிறது. உன் எழுத்த்தை கண்டு விண்ணாலாவியே வியாக்கின்றேன் !
Pagalavan well and heartfelt expression.
If tears could build a stairway and memories a lane, I'd walk right up to heaven and bring my mom and dad home again.
I just read this post in detail .. Amazing coincidence on the world sparrow day! Unbelievable! Very well written and a touching one in that. I m sure your dad and his thoughts will always be around you..
-Mala
Post a Comment